چرا پرداخت «حفظ قدرت خرید» بازنشستگان متوقف شد؟
پایان موقت حمایت از قدرت خرید بازنشستگان
پرداخت کمکهزینه «حفظ قدرت خرید» به بازنشستگان که در سالهای اخیر مرهمی بر زخمهای معیشتی این قشر بود، به ایستگاه پایانی خود رسیده است. این توقف، نارضایتی گستردهای را در میان مستمریبگیران حداقلبگیر به دنبال داشته است، چرا که با مشاهده احکام حقوقی سال 1405 و واریز حقوق خرداد ماه، متوجه عدم واریز این کمکهزینه شدهاند.
به گزارش تسنیم، سالهاست که دغدغه متناسبسازی حقوق بازنشستگان، به دلیل عدم تامین منابع مالی، به تعویق افتاده است. در شرایطی که تورم بیامان، معیشت تمامی اقشار جامعه، به ویژه بازنشستگان را تحت فشار قرار داده، تامین هزینههای زندگی به چالشی بزرگ تبدیل شده است.
متناسبسازی حقوق؛ پاسخی به مطالبه دیرینه
سرانجام، صدای بازنشستگان شنیده شد و قانونگذار در برنامه هفتم پیشرفت، اجرای متناسبسازی حقوق بازنشستگان را الزامی کرد. این اقدام، پاسخی به مطالبه دیرینه این قشر از جامعه بود که سالها برای تحقق آن تلاش میکردند.
آنچه دیگران میخوانند
اهداف متناسبسازی حقوق بازنشستگان
قانون برنامه هفتم پیشرفت، برای بازنشستگان صندوق تامین اجتماعی، «متناسبسازی» را پیشبینی کرده است. این بدان معناست که نسبت مستمری بازنشسته به حداقل دستمزد، باید متناسب با زمان برقراری مستمری حفظ شود. هدف این است که در پایان فرآیند متناسبسازی، مستمری سال جاری فرد، از 90 درصد نسبت مستمری زمان برقراری فرد به حداقل دستمزد سال برقراری، کمتر نباشد.
این فرآیند در سه سال به اجرا درآمده است:
- 40 درصد در سال 1403
- 30 درصد در سال 1404
- 30 درصد باقیمانده در سال 1405
با اجرای کامل این مراحل، پرونده متناسبسازی حقوق بازنشستگان بسته خواهد شد و مستمری سال جاری فرد در سال 1405، از 90 درصد نسبت مستمری زمان برقراری فرد به حداقل دستمزد سال برقراری، کمتر نخواهد بود.
چرا پرداخت «حفظ قدرت خرید» متوقف شد؟
بر اساس جزء 2 بند «ر» ماده 28 قانون برنامه هفتم، حداقلبگیران مشمول متناسبسازی نبودند. متناسبسازی به معنای پرداخت مبلغ یکسان به همه افراد نیست، بلکه بر اساس سابقه بیمهپردازی، میزان مستمری زمان برقراری و نسبت آن به حداقل دستمزد همان سال محاسبه میشود. به همین دلیل، مبلغ متناسبسازی برای افراد مختلف، متفاوت است.
در سال 1403، برای حمایت از حداقلبگیران که مشمول متناسبسازی نبودند، مبلغی تحت عنوان «حفظ قدرت خرید» تعریف و به این گروهها پرداخت شد. این کمکهزینه بر اساس بند (د) تبصره (15) قانون بودجه همان سال و برای حمایت از حداقلبگیران و سایر مستمریبگیرانی که مبلغ متناسبسازی آنها کمتر از 7,166,168 ریال بود، پرداخت میشد.
مبلغ «حفظ قدرت خرید» یک پرداخت موقت و مبتنی بر قانون بودجه سال 1403 بود و با هدف کمک به معیشت گروههای کمدرآمد جامعه در نظر گرفته شده بود. پرداخت این کمکهزینه در سال 1404 نیز با استفاده از منابع سازمان تامین اجتماعی ادامه یافت، اما در سال 1405 به دلیل نبود مستند قانونی و عدم پیشبینی سازوکارهای جایگزین توسط دولت در قانون بودجه، مجوز قانونی این پرداخت استمرار نداشته است. از آنجا که در قوانین و مقررات سال 1405، مجوز قانونی جدیدی برای تداوم این پرداخت پیشبینی نشده، امکان پرداخت آن در سال جاری وجود ندارد.
سازمان تامین اجتماعی تاکید کرده است که برای هرگونه پرداخت، نیاز به پشتوانه قانونی دارد. این سازمان ماهانه حدود 140 هزار میلیارد تومان مستمری به 5 میلیون و 200 هزار بازنشسته و مستمریبگیر پرداخت میکند. در شرایط اقتصادی کنونی که کارگاهها و تولید کشور با چالشهایی مواجه هستند، کارفرمایان از طریق پرداخت حق بیمه کارگران، منابع مستمری را تامین میکنند. بنابراین، هر تعهدی که تکلیف شود، باید دارای پشتوانه قانونی باشد و بدون آن، حقوق سایر ذینفعان رعایت نخواهد شد. برای پرداخت مبلغ 716 هزار تومان به حداقلبگیران، نیاز به حکم قانونی و تامین منابع مالی آن در قانون بودجه بود که این موضوع در بودجه سال جاری تکرار نشد.
