خبرورزشی‌گردی| نامه خداحافظی فرهاد مجیدی: این‌بار من باید به شما احترام بگذارم!/ میراث نامجومطلق برای جوان‌ترها/ بدترین خاطره زندگی‌ام که هرگز از قلبم پاک نمی‌شود!
در هفتم آبان سال ۱۳۹۲ هنگامی که استقلال با مس کرمان بازی داشت، فرهاد مجیدی برای آخرین بار تحت عنوان بازیکن به میدان رفت و کفش‌هایش را آویخت تا وارد عرصه مربیگری شود.
مجیدی با انتشار نامه‌ای که ۸ آبان ۱۳۹۲ منتشرش کردیم، از طرفداران استقلال تشکر کرد. چکیده حرف‌های مکتوب ستاره محبوب استقلال در این نامه را به اتفاق یکدیگر مرور می‌کنیم:
- مدتی قبل به این نتیجه رسیدم که روز خداحافظی از فوتبال برایم فرا رسیده و از امروز همان جایی می‌ایستم که شما می ایستید؛ زیر برف و یخ، زیر باران و آفتاب سوزان. البته این‌بار من باید به شما احترام بگذارم و تشکر کنم. دقیقا همان کاری که شما برایم انجام دادید.
- ۴ خرداد سال ۱۳۹۰ تلخ‌ترین خاطره‌ام است که هرگز از قلبم پاک نخواهد شد. روزی که در مراسم تشییع ناصرخان حجازی شرکت کردم و برای همیشه از او جدا شدم.
- از همه افرادی که این فرصت را برایم فراهم کردند تا در استقلال بازی کنم، بازوبند پرافتخار کاپیتانی را بر بازو ببندم و با استقلال از فوتبال کنار بروم، تشکر می‌کنم. فرهاد مجیدی به خط آخر حضورش رسید تا پیراهن شماره ۷ که میراث بزرگانی همچون مجید نامجومطلق است را به بازیکنان تازه‌نفسی تقدیم کند که قرار است آینده فوتبال ایران را رقم بزنند.
- فرهادمجیدی‌ها می‌آیند و می‌روند اما آنچه باقی می‌ماند، نام استقلال است. در این سال‌ها اگر قصوری از من سر زد، از همه پوزش می‌طلبم.
آنچه دیگران میخوانند
