تغییرات اساسی در نحوه محاسبه حقوق بازنشستگان در راه است

با توجه به ناترازی‌های موجود در صندوق‌های بازنشستگی، دبیر هیات امنای سازمان تأمین اجتماعی و صندوق‌های تابعه، از لزوم اصلاح برخی قوانین بازنشستگی سخن گفت. این اصلاحات به منظور ایجاد پایداری بیشتر در نظام بازنشستگی کشور و تضمین حقوق نسل‌های آینده بیمه‌شدگان ضروری به نظر می‌رسد.

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین، علی نصیری‌اقدم، دبیر هیات امنای سازمان تأمین اجتماعی، تأکید کرد که اصلاح قواعد بازنشستگی اجتناب‌ناپذیر است؛ چرا که ساختار فعلی نظام بیمه‌ای و بازنشستگی کشور با چالش‌های جدی روبرو است و نیازمند بازنگری اساسی می‌باشد.

چالش‌های نظام فعلی بازنشستگی

در حال حاضر، فرد بیمه‌شده تقریباً ۲۰ سال حق بیمه پرداخت می‌کند، اما پس از بازنشستگی، مستمری دریافتی او به مراتب طولانی‌تر از دوره بیمه‌پردازی است. این مسئله، به ویژه با احتساب بازماندگان، به ناترازی منابع و مصارف صندوق‌ها دامن می‌زند.

یکی از مهم‌ترین چالش‌ها، شیوه محاسبه مستمری بر اساس میانگین حقوق دو سال پایانی خدمت است. این روش، زمینه را برای کم‌اظهاری دستمزد در طول سال‌های اشتغال فراهم کرده و باعث می‌شود افراد در سال‌های پایانی خدمت، حقوق اعلامی خود را افزایش دهند تا مستمری بیشتری دریافت کنند.

این رویه به شکاف عمیقی میان منابع ورودی به صندوق در طول سال‌های اشتغال و تعهدات ایجاد شده در دوران بازنشستگی منجر می‌شود. در نتیجه، بخشی از ناترازی صندوق‌ها دقیقاً از همین عدم انطباق میان حق بیمه پرداختی و مستمری دریافتی نشأت می‌گیرد.

لزوم اصلاح سازوکارهای انگیزشی

نصیری‌اقدم با اشاره به اهمیت اصلاح سازوکارهای انگیزشی در نظام بیمه‌ای کشور، بیان داشت که باید به سمتی حرکت کنیم که بیمه‌شدگان نسبت به میزان واقعی دستمزد خود و حق بیمه پرداخت شده حساسیت بیشتری نشان دهند. این آگاهی، ارتباط مستقیمی با مستمری آینده آنها دارد.

طراحی سازوکارهایی که بیمه‌شده را در طول دوران اشتغال نسبت به ثبت دقیق حقوق واقعی خود ترغیب کند، نه تنها به تقویت منابع صندوق‌ها کمک می‌کند، بلکه شفافیت بیشتری را در بازار کار به ارمغان خواهد آورد.

افزایش سن بازنشستگی و مشوق‌ها

دبیر هیات امنای سازمان تأمین اجتماعی به موضوع سن بازنشستگی نیز اشاره کرد. افزایش امید به زندگی، تغییر ساختار جمعیتی و تحولات بازار کار، از جمله عواملی هستند که نظام‌های بازنشستگی در سراسر جهان را ناگزیر به اصلاح کرده‌اند.

هدف از این اصلاحات صرفاً افزایش سن بازنشستگی نیست، بلکه ایجاد سازوکارهایی است که افراد را برای ادامه فعالیت اقتصادی ترغیب کند. در بسیاری از کشورها، برای افرادی که مدت بیشتری در بازار کار باقی می‌مانند، مزایا و مشوق‌هایی در نظر گرفته می‌شود که هم رفاه فرد را افزایش می‌دهد و هم منابع صندوق‌ها را تقویت می‌کند.

نصیری‌اقدم تأکید کرد که اصلاحات پارامتریک در صندوق‌های بازنشستگی، یک تجربه جهانی است که هدف اصلی آن حفظ پایداری صندوق‌ها و صیانت از حقوق نسل‌های آینده بیمه‌شدگان است. هرگونه اصلاح باید با رعایت حقوق مکتسبه افراد، اقناع افکار عمومی و در نظر گرفتن منافع بلندمدت جامعه بیمه‌شدگان انجام شود تا به افزایش پایداری نظام بازنشستگی کشور منجر گردد.